Als schoonheid wordt afgemeten aan foto’s, wint het westen: Balos, Elafonisi en Falassarna maken van het westen van Kreta de beroemdste kustlijn van Griekenland, na Santorini. Maar het werkelijke antwoord van Kreta is interessanter, omdat het eiland zijn schoonheid verdeelt naar soort in plaats van naar rangorde. Het westen heeft de iconische stranden, het zuiden heeft de dramatiek, het binnenland heeft de ziel, en het noordwesten rond Chania heeft de beste mix van alle drie, met het leven erbij. Welke het "mooist" is, hangt af van of u een foto of een toekomst samenstelt.
Het westen: de ansichtkaartkust
De noordwestelijke en westelijke kusten bieden het landschap dat het eiland zo aantrekkelijk maakt. Balos, de turquoise lagune op het schiereiland Gramvousa, en Elafonisi, de ondiepe, roze getinte lagune in de zuidwestelijke hoek, zijn werkelijk net zo indrukwekkend als op de foto’s, met de praktische kanttekeningen die vaste lezers zullen herkennen: Balos is alleen per boot of via een hobbelige weg bereikbaar en hanteert momenteel een bezoekerslimiet; beide locaties zijn het meest de moeite waard als u er in juni of september vroeg op de dag naartoe gaat, in plaats van op een middag in augustus. Falassarna biedt daarnaast een lang goudkleurig strand en de mooiste zonsondergangen van het eiland. Achter de kust rijzen de Witte Bergen op tot sneeuwbedekte hoogten, en de Samaria-kloof snijdt erdoorheen naar de Libische Zee: met een lengte van 16 kilometer is dit de kenmerkende wandeling van het eiland.
Het zuiden: de wilde kust
De kustlijn van de Libische Zee is het minst ontwikkeld van Kreta en voor veel liefhebbers juist daarom het mooist. Steile bergen storten zich in helder water, dorpjes als Loutro zijn alleen per boot of te voet bereikbaar, de met palmbomen omzoomde rivier van Preveli mondt uit in zee onder een klooster, en Matala voegt daar zijn beroemde rotsgrotten en een geschiedenis van de tegencultuur aan toe. De schoonheid van het zuiden vraagt iets van u: steile paden, lange autoritten, zelfredzaamheid. Het loont zich in eenzaamheid, en in de zomer biedt het een praktisch voordeel, aangezien de meltemi-wind die in juli en augustus de noordkust teistert, het zuiden grotendeels rustig laat. In tegenstelling tot wat soms wordt geschreven, is het het noorden, en niet het zuiden, dat de zomerwind te verduren krijgt.
Het binnenland: de ziel van het eiland
De meest ondergewaardeerde schoonheid van Kreta ligt in het binnenland. Stenen dorpjes liggen verspreid over de heuvels tussen olijfgaarden die al eeuwenlang worden bewerkt; de Amari-vallei strekt zich uit onder de berg Psiloritis; het Lasithi-plateau ligt omringd door bergen, met dorpen als Tzermiado en Psychro die een agrarisch ritme aanhouden; en steden als Archanes, Spili en Kritsa laten zien hoe Kretenzische nederzettingen eruitzien wanneer ze zich ontwikkelen voor de bewoners in plaats van voor bezoekers. De lente is het seizoen van het binnenland, wanneer het eiland kortstondig en spectaculair groen kleurt en de wilde bloemen verschijnen, grofweg van maart tot mei. Wie Kreta alleen in het stoffige augustus heeft gezien, heeft het binnenland eigenlijk helemaal niet gezien.
Het oosten: de stille verrassing
Het verre oosten is het deel dat de meeste bezoekers overslaan en dat kenners verdedigen: het palmbos van Vai, het grootste natuurlijke palmbos van Europa, de baaien met helder water van Xerokambos, de leegte van het achterland van Sitia en de baai van Mirabello rond Agios Nikolaos en Elounda, die enkele van de meest adembenemende uitzichten van het eiland herbergt. De schoonheid ervan is subtieler dan die van het westen en de afstanden zijn groter, en dat is precies de reden waarom het er rustig blijft.
En de noordkust?
In het noorden gaan schoonheid en gemak hand in hand. De Venetiaanse haven van Chania is het mooiste stadsgezicht van het eiland, op de voet gevolgd door de oude binnenstad van Rethymno, en de kust tussen beide steden, met op de achtergrond de Witte Bergen en aan de voorkant zandstranden met goed georganiseerde baaien, verklaart waarom het noordwesten de plek is waar bezoekers, expats en onze klanten zich concentreren. Het is niet het meest ruige deel van Kreta; het is het deel waar u midden in het landschap kunt wonen.
In welke schoonheid moet u investeren?
Hier maken we voor onze klanten het onderscheid tussen schoonheid die u bezoekt en schoonheid waarin u woont. Balos en de zuidelijke baaien behoren tot de eerste categorie: prachtig, maar het beste te bezoeken als dagtrip, aangezien bijna niemand er zijn dagelijks leven achter heeft. De schoonheid die het waard is om te bezitten, is de bewoonbare soort: een dorp in Apokoronas met de Witte Bergen aan de ene horizon en een baai waar u kunt zwemmen op tien minuten afstand, een heuvel in Rethymno, een terras in Akrotiri, het uitzicht van Mirabello op het oosten voor degenen die de voorkeur geven aan de rustige kant. Deze plekken brengen de ansichtkaartkust binnen het bereik van een dagtrip, terwijl het dagelijks leven wordt omringd door het werklandschap van olijven, bergen en zee dat, volgens de getuigenissen van de meeste mensen die zich hier vestigen, de schoonheid is die blijft. Onze adviseurs kennen deze landschappen straat voor straat en seizoen voor seizoen, en het verschil tussen het aanzien van een gebied in augustus en dat in februari is precies waar hun advies zijn waarde bewijst.
Toegangsregelingen, maatregelen voor bezoekers en lokale omstandigheden veranderen van seizoen tot seizoen; beschouw de details als indicatief en informeer ter plaatse bij het plannen.
