Blog

Stel je voor dat je in het Athene van de 19e eeuw voor een groot neoklassiek gebouw staat en je ogen langs de statige zuilen en frontons glijden. Aan de rand van het dak trekken ingewikkelde tegels – akrokerama – je aandacht, versierd met motieven van anthemia, acanthusbladeren of zelfs mythische wezens zoals de Gorgon Medusa. Dit zijn niet zomaar versieringen; ze zijn de erfgenamen van een oude traditie die teruggaat tot de tempels van het klassieke Griekenland. Akrokerama zijn functioneel en toch prachtig en beschermden daken tegen wind en regen, terwijl ze vogels en slangen afschrikten. Hun schoonheid wordt alleen geëvenaard door hun vindingrijkheid.

Tegenwoordig vertellen deze architectonische juweeltjes een verhaal van continuïteit, kunstzinnigheid en culturele trots, waarbij ze op een unieke Griekse manier een brug slaan tussen het oude en het moderne.