Blog

Stelt u zich eens voor dat u in het 19e-eeuwse Athene voor een statig neoklassiek gebouw staat, terwijl uw blik langs de imposante zuilen en frontons glijdt. Aan de dakrand trekken de gedetailleerde dakpannen – akrokerama – uw aandacht, versierd met motieven van anthemia, acanthusbladeren of zelfs mythische wezens zoals de Gorgon Medusa. Dit zijn geen louter versieringen; ze zijn de erfgenamen van een eeuwenoude traditie die teruggaat tot de tempels van het klassieke Griekenland. Functioneel en toch prachtig beschermden akrokerama de daken tegen wind en regen en hielden ze vogels en slangen op afstand; hun schoonheid werd alleen geëvenaard door hun vindingrijkheid.

Tegenwoordig vertellen deze architectonische juweeltjes een verhaal van continuïteit, vakmanschap en culturele trots, waarbij ze op een uniek Griekse manier een brug slaan tussen het oude en het moderne.