Αρχιτεκτονική στο νησί της Ύδρας

Η Ύδρα είναι ένα νησί κοντά στην Αθήνα, μόλις μία ώρα μακριά με το φέριμποτ. Όπως και μερικά από τα γειτονικά νησιά των Σποράδων (Σκιάθος, Σκόπελος και Αλονόσιος), δεν επιτρέπονται τα αυτοκίνητα. Η μεταφορά γίνεται κυρίως με γαϊδουράκια. Ως αποτέλεσμα, το νησί έχει διατηρήσει τη γοητεία του και δεν υποφέρει από την ηχορύπανση των γειτονικών νησιών.

 

Η UNESCO έχει ψηφίσει την Ύδρα ως το «ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑΤΗΡΗΜΕΝΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ» λόγω των προσπαθειών της να διατηρήσει τόσο τα κτίριά της, όσο και την κληρονομιά και τη φύση της.

Η ιστορία της Ύδρας:

Η Ύδρα κατοικήθηκε για πρώτη φορά από τους Μυκηναίους και ονομάστηκε Ύδρα λόγω των πηγών νερού που αναβλύζουν από τα λατομεία της. 

 

Κατά την εποχή των Περσικών Πολέμων, οι κάτοικοι της Ύδρας ήταν γνωστοί για τη συμμετοχή τους στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Ήταν γνωστή ως ναυτική βάση για την πόλη της Χαλιέας. Αργότερα, το νησί έγινε μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τελικά βρέθηκε υπό βενετσιάνικη κυριαρχία. Η Ύδρα παραδόθηκε στους Τούρκους το 1460 και αργότερα κατοικήθηκε από Αλβανούς πρόσφυγες και Ορθόδοξους εποίκους από την Ήπειρο, την Κρήτη και την Κύθνο. 

Η αρχιτεκτονική της πόλης της Ύδρας:

Η πόλη είναι χτισμένη σαν αμφιθέατρο. Ακριβώς δεξιά και αριστερά του λιμανιού βρίσκονται τα Παραπέτα και τα Κανόνια, που προστάτευαν την πόλη στο παρελθόν. Το περίφημο άγαλμα του Α. Μιαούλη, του πολεμιστή της Ύδρας, βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του λιμανιού.  

 

Στο κέντρο του λιμανιού βρίσκεται ο καθεδρικός ναός, ο οποίος χτίστηκε το 1648. Αρχικά ήταν η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και σήμερα στεγάζει το δημαρχείο και το εκκλησιαστικό μουσείο.

 

Το 1950, η πόλη ανακαλύφθηκε από τους τουρίστες, πολλοί από τους οποίους είχαν διαβάσει για αυτήν στο βιβλίο του Χένρι Μίλερ «Ο Κολοσσός του Μαρούσι». Από τότε, το νησί έχει ευημερήσει χάρη στον τουρισμό και έχει γίνει δημοφιλές μεταξύ καλλιτεχνών και δημιουργικών ανθρώπων. 

Οι έπαυλες της Ύδρας

Ιστορικά, οι έμποροι και οι πλοιοκτήτες κυριαρχούσαν στην κοινωνία της Ύδρας και κατασκεύασαν τα αρχοντικά που βλέπουμε σήμερα στο νησί. Κάλεσαν οικοδόμους και τεχνίτες από τη Βενετία για να δημιουργήσουν ελκυστικά αρχοντικά, πολλά από τα οποία ήταν πολυώροφα. Τα περισσότερα από αυτά έχουν διατηρηθεί. 

 

Η πόλη της Ύδρας μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής όταν την πλησιάζεις με βάρκα. Οι τυπικές έπαυλες της Ύδρας είναι απόδειξη της ευημερίας του νησιού κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Οι έπαυλες χτίστηκαν για να είναι εντυπωσιακά μεγάλες, αλλά με απλό εξωτερικό. Η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα είναι τα λευκά κουφώματα των παραθύρων. Η λευκή απόχρωση είναι αποτέλεσμα της ίδιας διαδικασίας που χρησιμοποιείται στις Κυκλάδες για να «βαφτούν» οι εξωτερικές όψεις των σπιτιών με ασβέστη. 

 

Τα αρχοντικά Κουντουριώτη, Βουλγάρη και Τομπάζη είναι μερικά από τα πιο γνωστά παραδείγματα και βρίσκονται στην παραλία.

 

Τα κτίρια έχουν συνήθως 3 ή 4 ορόφους και είναι κατασκευασμένα από φυσική πέτρα.

Πώς είναι το εσωτερικό της Ύδρας;

Μέσα στα αρχοντικά θα βρείτε ψηλά ταβάνια, μεγάλα, ανοιχτά δωμάτια, τοιχογραφίες και μαρμάρινα δάπεδα. Υπάρχουν ξεχωριστές κατοικίες για άνδρες και γυναίκες, ένα τέμπλο και ένα ειδικό δωμάτιο καπνιστών.

Μεταφορά με μουλάρια στο νησί της Ύδρας

Τα αυτοκίνητα δεν επιτρέπονται στο νησί λόγω του μεγέθους του και της απότομης κλίσης, οπότε τα μουλάρια είναι το προτιμώμενο μέσο μεταφοράς. Εξάλλου, είναι καλύτερο να δείτε την πόλη από κοντά, παρά από ένα αυτοκίνητο! Τα μουλάρια βρίσκονται συνήθως στην ανατολική γωνία του λιμανιού. 

 

Μια διαδρομή περίπου 15 λεπτών κοστίζει συνήθως 15 ευρώ. Οι συγκεκριμένες τιμές αναγράφονται σε πίνακα ανακοινώσεων στο λιμάνι. Υπάρχει επίσης δυνατότητα μεταφοράς αποσκευών με επιπλέον χρέωση. Υπάρχουν επίσης θαλάσσια ταξί και βάρκες, αλλά μπορεί να είναι πιο ακριβά. Για περισσότερες νησίδες χωρίς αυτοκίνητα στην Ελλάδα, διαβάστε περισσότερα εδώ.