Αρχιτεκτονική στο νησί της Ύδρας

Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα

12.06.2023

Η Ύδρα είναι ένα νησί κοντά στην Αθήνα, σε απόσταση μόλις μίας ώρας περίπου με το πλοίο. Όπως και μερικά από τα γειτονικά νησιά των Σποράδων (Σκιάθος, Σκόπελος και Αλοννήσος), δεν επιτρέπονται τα αυτοκίνητα. Οι μετακινήσεις γίνονται κυρίως με γαϊδουράκια. Ως αποτέλεσμα, το νησί έχει διατηρήσει τη γοητεία του και δεν υποφέρει από την ηχορύπανση των γειτονικών νησιών. Η UNESCO έχει ανακηρύξει την Ύδρα ως το «ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑΤΗΡΗΜΕΝΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ» λόγω των προσπαθειών της για τη διατήρηση τόσο των κτιρίων και της πολιτιστικής κληρονομιάς της, όσο και της φύσης της.

Η ιστορία της Ύδρας:

Η Ύδρα κατοικήθηκε για πρώτη φορά από τους Μυκηναίους και ονομάστηκε Ύδρα λόγω των πηγών νερού που αναβλύζονταν από τα λατομεία της. Την εποχή των Περσικών Πολέμων, οι κάτοικοι της Ύδρας διακρίθηκαν για τη συμμετοχή τους στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Ήταν γνωστή ως ναυτική βάση της πόλης της Αλίαιας. Αργότερα, το νησί αποτέλεσε μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τελικά βρέθηκε υπό βενετσιάνικη κυριαρχία. Η Ύδρα παραχωρήθηκε στους Τούρκους το 1460 και αργότερα κατοικήθηκε από Αλβανούς πρόσφυγες και Ορθόδοξους εποίκους από την Ήπειρο, την Κρήτη και την Κύθνο.

Η αρχιτεκτονική της πόλης της Ύδρας

Η πόλη είναι χτισμένη σαν αμφιθέατρο. Ακριβώς δεξιά και αριστερά του λιμανιού βρίσκονται τα Παραπέτα και τα Κανόνια, τα οποία προστάτευαν την πόλη σε παλαιότερες εποχές. Το περίφημο άγαλμα του Α. Μιαούλη, του πολεμιστή από την Ύδρα, βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του λιμανιού. Στο κέντρο του λιμανιού βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός, ο οποίος ανεγέρθηκε το 1648. Αρχικά ήταν η Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και σήμερα στεγάζει τα γραφεία του Δήμου και το Εκκλησιαστικό Μουσείο. Το 1950, η πόλη ανακαλύφθηκε από τους τουρίστες, πολλοί από τους οποίους είχαν διαβάσει για αυτήν στο βιβλίο του Χένρι Μίλερ «Ο Κολοσσός του Μαρούσι». Από τότε, το νησί έχει γνωρίσει άνθηση χάρη στον τουρισμό και έχει γίνει δημοφιλές στους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς.

Οι επαύλεις της Ύδρας

Ιστορικά, οι έμποροι και οι πλοιοκτήτες κυριαρχούσαν στην κοινωνία της Ύδρας και δημιούργησαν τις επαύλεις που βλέπουμε σήμερα στο νησί. Προσέλαβαν κατασκευαστές και τεχνίτες από τη Βενετία για να χτίσουν εντυπωσιακές επαύλεις, πολλές από τις οποίες ήταν πολυώροφες. Όλες έχουν διατηρηθεί. Η πόλη της Ύδρας μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής όταν την πλησιάζεις με βάρκα. Τα τυπικά αρχοντικά της Ύδρας αποτελούν μαρτυρία της ευημερίας του νησιού κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Τα αρχοντικά χτίστηκαν ώστε να είναι εντυπωσιακά μεγάλα, αλλά με απλή εξωτερική όψη. Η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα είναι τα λευκά κουφώματα των παραθύρων. Η λευκή απόχρωση είναι αποτέλεσμα της ίδιας διαδικασίας που χρησιμοποιείται στις Κυκλάδες για να «βαφτούν» τα εξωτερικά των σπιτιών με ασβέστη. Η έπαυλη Κουντουριώτη, η έπαυλη Βουλγάρη και η έπαυλη Τομπάζη είναι μερικά μόνο από τα πιο γνωστά παραδείγματα, και βρίσκονται στην παραλία. Τα κτίρια έχουν συνήθως 3 ή 4 ορόφους και είναι κατασκευασμένα από φυσική πέτρα.

Πώς είναι το εσωτερικό της Ύδρας;

Μέσα στα αρχοντικά θα βρείτε ψηλά ταβάνια, μεγάλους, ανοιχτούς χώρους, τοιχογραφίες και μαρμάρινα δάπεδα. Υπάρχουν ξεχωριστοί χώροι διαμονής για άνδρες και γυναίκες, ένα τέμπλο και ένα ειδικό δωμάτιο καπνιστών.

Μετακίνηση με μουλάρια στη Ύδρα

Τα αυτοκίνητα δεν επιτρέπονται στο νησί λόγω του μεγέθους του και της απότομης κλίσης του εδάφους, οπότε τα μουλάρια αποτελούν το προτιμώμενο μέσο μεταφοράς. Άλλωστε, είναι καλύτερο να δείτε την πόλη από κοντά, αντί από μέσα σε ένα αυτοκίνητο! Τα μουλάρια βρίσκονται συνήθως στην ανατολική γωνία του λιμανιού. Μια διαδρομή περίπου 15 λεπτών κοστίζει συνήθως περίπου 15 ευρώ. Οι συγκεκριμένες τιμές αναγράφονται σε πίνακα ανακοινώσεων στο λιμάνι. Διατίθεται επίσης μεταφορά αποσκευών με επιπλέον χρέωση. Υπάρχουν επίσης κάποια θαλάσσια ταξί και σκάφη, αλλά μπορεί να είναι πιο ακριβά. Για περισσότερα νησιά χωρίς αυτοκίνητα στην Ελλάδα, διαβάστε περισσότερα εδώ.