Kamperen in Matala, Kreta

Bob Dylan, Cat Stevens en Joni Mitchell hebben ooit in de grotten van Matala op Kreta gewoond. Wat is er zo bijzonder aan de mensen en de natuur in dit deel van Zuid-Kreta, en waarom is het nog steeds een populaire plek voor zowel Kretenzers als bezoekers? 

 

We zijn Donny Lee Duke, een voormalig tijdelijk inwoner van Matala en oprichter van Harm's End Productions, dankbaar voor zijn hulp. Donny kampeerde in het begin van de jaren 2000 in Matala en vertelt over de persoonlijke reis die hem naar Matala bracht, en over de Kretenzische gastvrijheid die hem hielp om daar te komen. Hij heeft ook een boek geschreven, dat je hier kunt vinden.

Waar ligt Matala? 

Matala is een klein stadje aan de zuidkust van het eiland Kreta en staat vooral bekend om het Matala Beach Festival. Bezoekers komen van over de hele wereld om naar de muziek van het Matala Beach Festival te luisteren en de prachtige straatkunst te bewonderen. 

 

In de jaren zestig en zeventig was Matala een belangrijke pelgrimsoord voor vredeliefhebbers in Europa. Ze woonden in de grotten en op de heuvels rond Matala Beach. De commune was gericht op het bevorderen van geluk, vrijheid, gemeenschap en liefde. 

De grotten van Matala  

Deze grotten zijn gebouwd door kolonisten in het neolithicum en werden in de eerste eeuw gebruikt als Romeinse graven. De bekendste buitenlandse bezoekers die in Matala woonden, waren Bob Dylan, Cat Stevens en Joni Mitchell. Na een kort verblijf werden de bewoners van de grotten in de jaren zestig door de junta uit het vissersdorp Matala verdreven. Tegenwoordig zijn de grotten afgezet met touwen. 

Waarom koos Donny voor Kreta? 

"Er is hier iets magisch", was Donny's eerste reactie. "Dat eiland heeft een enorme impact op mijn leven gehad. Ik heb het gevoel dat de Europese beschaving daar echt is begonnen – het is de essentie van de natuur, de plek waar de goden zijn geboren." 

 

Hoe kwam Donny in Matala terecht?

"Ik kwam zonder geld op Kreta aan en was op zoek naar een gratis kampeerplek. Ik kwam vanuit Athene naar Kreta. Ik had geen geld, geen bankrekening, geen bezittingen en verdiende mijn geld met allerlei baantjes die ik kon krijgen. Ik hoopte de winter op Kreta door te brengen en te schrijven. Nikos Kazantzakis is een grote inspiratiebron voor mij geweest, vooral zijn Report to Greco, en ik had ook tijd doorgebracht in het Heilige Land. Ik ging eerst naar zijn museum, maar daar vertelden ze me dat ze nog geen plek hadden waar schrijvers konden verblijven." 

Mythische Griekse gastvrijheid 

Donny's sightseeing op Kreta werd nog leuker door de vrijgevigheid van de lokale Kretenzers.

 

“Ik was altijd al gefascineerd door het verhaal van de Minotaurus, dus de volgende plek waar ik naartoe ging was het paleis van Knossos. Het was gesloten. Bij zonsopgang werd ik wakker en bad ik, in de hoop toegang te krijgen tot het paleis. Ik stond op, pakte mijn spullen en ging naar de locatie, waar ik gratis werd binnengelaten. De man aan de kassa zei dat hij mijn grote glimlach leuk vond.” 

 

Het is niet ongewoon om verhalen te horen over lokale Kretenzers die gastvrij zijn tegen buitenlanders, vooral als het hun eerste keer op het eiland is.  

Naar Matala

“Na een lang bezoek ging ik naar de snelweg, waar een stadsbus stopte. De chauffeur zei dat ik moest instappen, maar ik zei dat ik geen geld had. Hij zei dat ik toch maar moest instappen. We reden in de richting van Heraklion. Hij zette me af op een plek waar ik een lift naar het bezoekerscentrum kon krijgen.” 

 

“Na een paar minuten stopte er een man op een scooter voor me en vroeg: 'Ben je Iers? Je ziet er Iers uit.' Ik had lang haar tot over mijn schouders en een lange baard. Ik was 41. Ik zei nee, en hij zei dat het niet uitmaakte, omdat ik als Amerikaan waarschijnlijk wel wat Iers bloed had. Ik vroeg hem waar ik kon kamperen en hij zei dat ik naar Matala moest gaan, boven op de berg.” 

 

Hij vertelde me over de hippiegrotten, maar zei dat niemand daar nu nog kon kamperen. Op de berg, op weg naar Red Beach, was het wel mogelijk om te kamperen. Toen bracht hij me naar de bushalte, gaf me vijf euro voor lunch, betaalde mijn buskaartje en zei gedag. En zo ging ik op weg naar Matala, een plaats waar ik nog nooit van had gehoord. 

Hoe het was om te kamperen in Matala 

Donny vertelt over zijn kampeerervaring in Matala en de relaties die hij met de lokale bevolking heeft opgebouwd. "Ik kreeg een baantje als klusjesman voor een gepensioneerde Oost-Duitse spion die jarenlang als wetenschapper in Londen had gewoond. Ik bracht mijn dagen door met schrijven in een bar, de eerste die je tegenkwam als je van het strand kwam, en ik dronk of kocht niets, ik zat daar gewoon en schreef." Donny was verbaasd dat de lokale bevolking hem dat toestond, zonder dat hij geld aanbood. 

Matala vandaag

Matala is nu een rustig kustplaatsje in het zuiden van Kreta. Het is niet meer mogelijk om in de bergen of in de grotten van Matala te wonen, en het lijkt op veel van de andere schilderachtige Kretenzische dorpjes in de omgeving.  

 

Matala heeft zijn charme behouden met zijn traditionele taverna's en ongerepte stranden, waarvan sommige zijn onderscheiden met een blauwe vlag. Het is de ideale plek om te zonnen, te ontspannen en romantische avonden door te brengen terwijl je naar de zonsondergang kijkt. Het doorgaans rustige stadje wordt in de zomer druk tijdens het festival. Het jaarlijkse Matala Beach Festival vindt plaats in juli 2024. 

 

Het Matala Beach Festival 

Het International Matala Beach Festival op Kreta vindt dit jaar plaats van 5 tot 7 juli en neemt bezoekers mee terug naar het hippietijdperk met muziekevenementen, sport en kunstactiviteiten voor kinderen. Het festival is voor mensen van alle leeftijden en duurt drie dagen.