Aan welke kant sta jij? Zou je liever op Corfu, Paxos of Zakynthos wonen... of liever op Paros, Rhodos of Kreta? We snappen dat het niet makkelijk is om te kiezen. Met de Griekse zon, de beroemde gastvrijheid, lokale culturele bezienswaardigheden en prachtige stranden die je aan beide kanten van Griekenland wachten, kun je eigenlijk geen verkeerde keuze maken.
De Egeïsche en Ionische eilanden hebben echter elk hun eigen unieke kenmerken waarmee je rekening moet houden bij het kiezen van een gebied om een huis te kopen in Griekenland.
1. Klimaat
Een eerste belangrijk verschil tussen de eilanden in de Ionische Zee en de Egeïsche Zee is het klimaat.
Klimaat van de Egeïsche eilanden
De Cycladen, Dodekanesos en Kreta staan bekend om hun droge weer het hele jaar door. Hoe verder je naar het zuiden gaat, hoe langer het zomerseizoen wordt. Kreta heeft bijvoorbeeld het langste zomerseizoen van Griekenland. De zuidelijke Egeïsche eilanden zijn niet bebost en veel van hun groen bestaat uit lage struiken. Daar vind je overal aromatische planten zoals oregano en tijm en kunnen bezoekers in de zomer makkelijk hun eigen kruiden plukken!
Klimaat van de Ionische eilanden
De Ionische eilanden zijn weelderig en hebben veel groen. Zakynthos en Kefalonia staan bijvoorbeeld bekend om hun rijke, groene kleur. Daardoor warmt het land minder snel op in vergelijking met de eilanden in de Egeïsche Zee. De combinatie van groen met uitgestrekte zandstranden in de Ionische Zee zorgt voor een unieke ervaring.
Links: Egeïsche Zee | Rechts: Ionische Zee
2. Architectuur
Architectuur op de Egeïsche eilanden
Santorini en zijn witte en blauwe huizen zijn meestal wat mensen voor ogen hebben als ze aan de Egeïsche eilanden denken. Hoewel de Cycladen bekend staan om hun witte en blauwe kleurenschema, is dit niet de enige stijl die je in de Egeïsche Zee aantreft.
Het eiland Ikaria staat bekend om zijn stenen architectuur en Kreta heeft een mix van architecturale stijlen. In Chania bijvoorbeeld is er een mix van Griekse, Venetiaanse en Ottomaanse invloeden. In andere delen van de Egeïsche Zee staan orthodoxe en katholieke kerken naast elkaar, zoals in Tinos en Syros.
Architectuur op de Ionische eilanden
Aan de andere kant domineert de Venetiaanse architectuur de Ionische eilanden, aangezien Corfu, Zakynthos en Kefalonia van de 14e eeuw tot het einde van de 18e eeuw tot het Venetiaanse Rijk behoorden. Wanneer je de haven van Corfu binnenvaart, word je verwelkomd door kleurrijke gebouwen en smalle straatjes. Corfu heeft de sterkste banden met het Venetiaanse Rijk en de gelijkenis tussen Corfu-stad en Venetië is onmiskenbaar.
Links: Paros | Rechts: Corfu
3. Zeilen
De Ionische en Egeïsche eilanden zijn allebei populair om te zeilen en bieden elk unieke zeilomstandigheden.
Zeilen op de Egeïsche eilanden
In de Egeïsche Zee waait een sterke wind, ook wel de "Meltemi" genoemd. De Meltemi is een katabatische wind die vanuit Noord-Griekenland naar beneden waait en door de Cycladen raast. De Meltemi is gevaarlijk voor onervaren zeilers omdat hij een snelheid van 15-20 knopen kan halen. Over het algemeen begint hij in de vroege namiddag en neemt hij 's avonds af, maar hij kan ook meerdere dagen achter elkaar waaien.
Gelukkig is de wind wel fijn als je op het land bent, want hij zorgt voor verkoeling op het strand in de zomer.
Zeilen op de Ionische eilanden
De zomerwind op de Ionische eilanden staat bekend als de "Maistro". Het is een zachte noordwestenwind, die van mei tot september meestal een betrouwbare bries geeft. Sommigen zeggen dat je "je horloge op de wind kunt afstellen". Als het voor 11 :00amuur is, waait er waarschijnlijk geen zuchtje wind. In de vroege namiddag begint er dan een briesje te waaien, wat ideale omstandigheden creëert voor een ontspannen zeiltocht. De wind zou bij zonsondergang 'in slaap vallen'.
In het zuidelijkste deel van de Ionische eilanden is de zee bijna altijd vlak, omdat Zakynthos en Kefallonia je tegen de wind beschermen. Lefkada wordt beschouwd als de zeilhoofdstad van Griekenland.
Links: Zeilen in de Egeïsche Zee | Rechts: Zeilen in de Ionische Zee
4. Geschiedenis
De Griekse eilanden hebben een rijke geschiedenis, zowel in de Egeïsche als in de Ionische Zee.
Geschiedenis van de Egeïsche eilanden
In de Egeïsche Zee was Kreta de thuisbasis van de Minoïsche beschaving uit de bronstijd. Later ontstond de Cycladische beschaving in de eilandengroep in het zuidoosten van de Egeïsche Zee, die tegenwoordig bekend staat als de Cycladen.
Rhodos is al sinds het neolithicum (4000 v.Chr.) bewoond en is vanwege zijn grootte en ligging door de geschiedenis heen beroemd geweest. Een goed voorbeeld hiervan is 280 v.Chr., toen de inwoners het monumentale standbeeld van de Griekse zonnegod Helios bouwden. Dit standbeeld staat beter bekend als de Kolossus van Rhodos, een van de zeven wereldwonderen uit de oudheid.
Geschiedenis van de Ionische eilanden
De Ionische eilanden, ook wel Eptanisa (zeven eilanden) genoemd, speelden een grote rol in de Griekse mythologie en vroege geschiedenis, omdat ze de thuisbasis en eindbestemming waren van de legendarische Odysseus.
Historisch gezien zijn de Ionische eilanden het enige deel van de Helleense wereld dat niet in handen van de Ottomanen viel na 1453, toen Constantinopel en het Byzantijnse Rijk vielen. Vanaf de 13e eeuw werden de Ionische Eilanden geleidelijk onderdeel van de Venetiaanse staat en zouden ze meer dan zes eeuwen onder Venetiaanse controle blijven.
Gedurende deze periode volgden de Ionische Eilanden de trends van de Italiaanse Renaissance en de West-Europese trends op het gebied van samenleving, onderwijs, kunst en architectuur. Corfu heeft om deze reden bijvoorbeeld een opvallend andere architectuur dan de rest van Griekenland.
Links: Santorini | Rechts: Corfu
5. Lokale wijnen
Griekse eilandwijnen zijn populair en hebben een rijke geschiedenis.
Wijnen van de Egeïsche eilanden
De wijnstokken van Santorini zijn het meest bijzonder. Vanwege het vulkanische, droge terrein en de schaarste aan waterbronnen worden deze wijnstokken in de vorm van een krans of mand gesnoeid, in een poging om te profiteren van de ochtenddauw. De witte wijn die ze produceren, Assyrtiko genaamd, heeft een hoog zuurgehalte en wordt vaak de witte bourgogne van Griekenland genoemd.
Het eiland Samos is de geboorteplaats van Pythagoras en volgens de mythen heeft Dionysus zelf de lokale bewoners van Samos geleerd hoe ze deze wijn moesten maken. Er zijn zowel droge als zoete soorten Muscat
in Samos, en de meest populaire zoete wijn uit Samos is de Vin Doux.
Kreta heeft vanwege zijn ligging in het zuiden van Griekenland de meeste zonuren per jaar. De rode wijnen uit deze twee regio's zijn vaak vol van smaak, fruitig en hebben zachte tannines.
Wijnen van de Ionische eilanden
Robola komt van de Ionische eilanden, met name uit Kefalonia, en slechts af en toe uit centraal Griekenland. De wijnstokken die Robola-wijnen produceren, zijn moeilijk te verzorgen vanwege hun gevoeligheid voor droogte, maar het resultaat is het waard. Enkele van de beste plekken om Robola-wijnen te vinden zijn Gentilini Winery, Petrakopoulos Wines en Sclavos Winery.
Mavrodaphne betekent 'zwarte laurier' en wordt verbouwd op Kefalonia. Het is een zeer zoete wijn met veel tannines, waardoor sommige mensen hem vergelijken met portwijn en hem combineren met een dessert. Tegelijkertijd zijn er voor degenen die niet van zoete wijnen houden, ook enkele droge variëteiten van Mavrodaphne op de markt. Droge Mavrodaphne-wijnen passen perfect bij wild, lamsvlees, tomatensauzen en champignons.
Links: Assyrtiko-wijn uit Santorini | Rechts: Robbiola-wijn uit Kefalonia
Regionale gidsen
