Ο αρχαίος ελληνικός μύθος της Αλκυόνης
Σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο, οι μέρες του αλκυόνα είναι αποτέλεσμα του Δία. Η Αλκυόνη ήταν κόρη του βασιλιά των ανέμων, του Αιόλου. Ο σύζυγος της Αλκυόνης ήταν ο Κυκέας, ο οποίος μια μέρα πήγε για ψάρεμα και δεν επέστρεψε ποτέ. Η Αλκυόνη έψαχνε το σώμα του για μέρες, και όταν δεν μπόρεσε να το βρει, οι θεοί τη λυπήθηκαν και την μετέτρεψαν σε πουλί «αλκυόνη» (στα ελληνικά, Αλκυόνι). Σε έναν άλλο μύθο, η Αλκυόνη είδε το πλοίο του εραστή της να βυθίζεται από τους ανέμους και, στη θλίψη της, έπεσε από έναν γκρεμό και πέθανε. Οι θεοί εντυπωσιάστηκαν από την επίδειξη αγάπης της και μετέτρεψαν το ζευγάρι σε αλκυόνες. Η Αλκυόνη έβαλε τα αυγά της δίπλα στη θάλασσα, αλλά τα μωρά παρασύρθηκαν στη θάλασσα. Ο Δίας τη λυπήθηκε και της χάρισε μερικές μέρες το χειμώνα με ζεστό καιρό, ώστε να μπορέσει να εκκολάψει τα αυγά της. Ο Δίας διέταξε τον Αίολο, τον βασιλιά των ανέμων, να σταματήσει τους ανέμους αυτές τις μέρες.
Η επιστήμη των ημερών της Αλκυόνης
Εκτός από τον μύθο, η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία της Ελλάδας έχει μια άλλη εξήγηση για το φαινόμενο. Ο διευθυντής προγνώσεων της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, Αντώνης Λάλος, δήλωσε ότι επίσημα, οι ημέρες Αλκυόνης είναι «τρεις ή τέσσερις συνεχόμενες ημέρες που χαρακτηρίζονται από ηλιοφάνεια και μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ της ημέρας και της νύχτας, σε πολλές περιπτώσεις μεταξύ 15 και 20 βαθμών Κελσίου». Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι ημέρες Χαλκίων συμβαίνουν συνήθως μεταξύ 15 Δεκεμβρίου και αρχών Φεβρουαρίου.