Ruimtes creëren met visie: een interview met Konstantinos Stathopoulos, de oprichter van KRAK. Architects

Hoe is jouw benadering van duurzaamheid geëvolueerd, en hoe pas je die tegenwoordig toe in je projecten?

In de loop der tijd ben ik tot het besef gekomen dat echte duurzaamheid meer geworteld is in de lokale context dan in puur technische oplossingen. Niet elk zaadje kan in dezelfde grond tot bloei komen; het gaat om respect voor de locatie, inzicht in het lokale klimaat en het werken met materialen die op een mooie manier verouderen.


Een ander aspect dat vaak over het hoofd wordt gezien, is 'schoonheid'. Een gebouw leeft langer dan wij, dus als de volgende generaties het niet willen slopen, is het duurzamer dan een 'lelijk' gebouw dat op papier aan bepaalde normen voldoet. Esthetiek wordt op haar eigen manier een essentiële maatstaf voor duurzaamheid, een duurzaamheidsparameter.


Ik streef ernaar gebouwen te ontwerpen die niet alleen efficiënt zijn, maar ook tijdloos. Of het nu gaat om het benutten van natuurlijk licht en ventilatie, het gebruik van lokaal geproduceerde materialen of het integreren van het gebouw in de natuurlijke omgeving: duurzaamheid draait voor mij om het creëren van veerkracht op de lange termijn en het koesteren van een harmonieuze relatie met de natuur. Het is echt een holistische benadering.

Elk gebouw heeft zijn eigen identiteit en zijn eigen ritme, en deze andere disciplines helpen me om ruimtes te creëren die levendig aanvoelen, waar elk oppervlak en elke schaduw een reactie kan oproepen.

Hoe beïnvloeden deze uiteenlopende ervaringen je architectuurpraktijk en je creatieve proces?

Voor zover ik me kan herinneren, hebben ze Godard, de Franse regisseur, gevraagd wat een geweldige filmmaker maakt. Hij zei dat je, om goede films te maken, niet alleen cinema moet bestuderen. De menselijke expressie kent vele middelen en vormen, je moet ook interesse hebben in andere dingen. Ik zie architectuur als een bredere intellectuele zoektocht in plaats van alleen een technisch of geïsoleerd ambacht.

Bij KRAK richten we ons op het creëren van ruimtes die puur van vorm en rijk aan betekenis zijn.

Deze diverse ervaringen zijn essentieel geweest voor mijn ontwikkeling als architect. Door te begrijpen hoe oude en traditionele bouwwerken zonder moderne technologie werden gebouwd, kon ik architectuur benaderen met respect voor het verleden, terwijl ik tegelijkertijd de grenzen verleg van wat vandaag de dag mogelijk is. Traditionele bouwtechnieken helpen je de opgebouwde en beproefde kennis uit het verleden te begrijpen. Idealiter zouden we moeten bouwen met materialen die onder onze voeten liggen, en omarmen wat de aarde van nature biedt. Ik hoop dat vooruitgang in de materiaalkunde ons in de toekomst dichter bij dat ideaal brengt.


Elk gebouw heeft zijn eigen identiteit en zijn eigen ritme, en deze andere disciplines helpen me om ruimtes te creëren die levendig aanvoelen, waar elk oppervlak en elke schaduw een reactie kan oproepen. Uiteindelijk is architectuur een menselijke uitdrukking, een manier voor ons mensen om hier onze stempel te drukken. Ik zie architectuur als een multidimensionaal canvas, en deze diverse ervaringen verrijken de synthese van elk project.

Welke visie had je voor het bureau, en hoe wil je het onderscheiden van andere architectenbureaus?

Het oprichten van KRAK. was geen idee, maar een noodzaak. Om mijn ideeën op papier te kunnen zetten, had ik de vrijheid nodig van een eigen bureau. Architectuur kan soms los staan van de omgeving. Ik was ‘boos’ over de gangbare praktijk van kopieer-en-plak-gebouwen die niet bij hun context pasten, maar meer nog was ik ‘hongerig’ om te ontwerpen, te dromen en ruimtes te creëren die relevant en vooral dialectisch zijn, niet mimetisch.


Het conventionele kan star en hard zijn, maar net zoals de bloem uit de spleet van een rots groeit, onderscheidt ook onze gedurfde en authentieke identiteit zich door de scheuren in de starre omgevingen te omarmen. Om authentiek te zijn, moet je iets te zeggen hebben en gedurfd genoeg zijn om het zonder angst te doen, wat er ook gebeurt. Van Gogh verkocht één schilderij in zijn leven en Zaha Hadid wachtte 15 jaar voordat haar eerste ontwerp werd gerealiseerd.


Ik streef ernaar gebouwen te ontwerpen die niet alleen efficiënt zijn, maar ook tijdloos. Mijn overtuiging is dat je, om kunst en architectuur met een echte identiteit te maken, een interessant karakter moet hebben, door levenservaringen na te streven; het leven zelf; en verbinding met anderen; dit is de brandstof die vorm geeft aan kunst. Het is een intrigerende vraag of iemand die nog nooit op een plein heeft gespeeld, er


bij KRAK een kan ontwerpen. We richten ons op het creëren van ruimtes die puur van vorm en rijk aan betekenis zijn. Het gaat om het ontwerpen van gebouwen die in harmonie zijn met de natuur en de menselijke ziel centraal stellen, gebouwen die niet alleen efficiënt en mooi zijn, maar ook emotioneel en cultureel resoneren. Ons doel is dat de gebouwen thuishoren, zowel bij de mensen die er wonen als bij de landschappen waaruit ze voortkomen.