Over de oprichter
Konstantinos Stathopoulos is een ervaren Griekse architect en heeft deelgenomen aan talrijke workshops die specifiek gericht waren op traditionele bouwtechnieken. Daarnaast werkte hij af en toe als conceptontwerper, scenograaf-assistent en muralist. In de periode 2015-2017 was hij samenwerkend architect van AD architects en drukte hij zijn stempel op het concept van projecten zoals het "lap pool house", "casa Leone" en "touch of new.".
De laatste jaren geeft hij uiting aan zijn persoonlijke schrijverschap door de oprichting van KRAK. Architects. Zijn project "Casa Odyssia," heeft aandacht gekregen en werd geselecteerd als een van de beste ontwerpen voor de 10e Biënnale van Jonge Griekse Architecten. Het spel van het vormgeven van de omgeving, het oplossen van problemen en creatie is wat hem nog steeds gemotiveerd en enthousiast houdt voor Architectuur.
Het gaat erom de locatie te respecteren, het plaatselijke klimaat te begrijpen en te werken met materialen die mooi verouderen.
Interview
Je project "Casa Odyssia" heeft veel aandacht gekregen.
Wat is de architectuurfilosofie van KRAK. Architects?
Casa Odyssia heeft als doel haar gebruiker te ontvangen, als een moderne Odysseus, zoals de rotsen die tevoorschijn komen uit het wilde landschap, als een "ankerplaats," is een station van rust, meditatie, gastvrijheid, een reddings "vlot" uit het stedelijke leven. Het streeft de gebruiker in de zoektocht naar zijn eigen Ithaca ... alleen dan, de betonnen blokken, worden omgezet in een huis met ruimtelijke kwaliteiten, met rede, en met dromen.
Ik geloof in het creëren van ruimtes die diep verbonden zijn met hun context en emotioneel resoneren. Architectuur gaat voor mij niet alleen over vorm en functie, het gaat over verhalen vertellen, ik ben opgegroeid met een archeologische vader, zijn mythen waren mijn sprookjes en waren altijd een database van inspiratie, de meeste van mijn ontwerpen beginnen daar niet maar worden achteraf gefilterd met dit conceptuele hulpmiddel, het is een intellectuele handeling die zorgt voor meer diepte in het proces, een manier om het verleden te eren en tegelijkertijd iets nieuws te bieden.
De menselijke uitdrukking heeft meerdere middelen en vormen.
Hoe is je benadering van duurzaamheid geëvolueerd en hoe verwerk je het tegenwoordig in je projecten?
Na verloop van tijd ben ik gaan beseffen dat echte duurzaamheid meer geworteld is in de plaatselijke omstandigheden dan in puur technische oplossingen. Niet elk zaadje kan in dezelfde grond gedijen; het gaat erom de locatie te respecteren, het plaatselijke klimaat te begrijpen en te werken met materialen die mooi verouderen.
Een ander aspect dat vaak over het hoofd wordt gezien is "schoonheid", een gebouw leeft langer dan wij dus als de volgende generaties het niet willen slopen is het duurzamer dan een "lelijk" gebouw dat op papier aan bepaalde normen voldoet. Esthetiek wordt op deze manier een essentiële maatstaf voor duurzaamheid, een duurzame parameter.
Ik streef ernaar gebouwen te ontwerpen die niet alleen efficiënt maar ook tijdloos zijn. Of het nu gaat om het benutten van natuurlijk licht en ventilatie, het gebruik van lokaal gewonnen materialen of de integratie van het gebouw in zijn natuurlijke omgeving, duurzaamheid gaat voor mij over het creëren van veerkracht op de lange termijn en het bevorderen van een harmonieuze relatie met de natuur. Het is echt een holistische benadering.
Elk gebouw heeft zijn eigen identiteit en zijn eigen ritme en deze andere disciplines helpen me om ruimtes te creëren die levendig aanvoelen, waar elk oppervlak en elke schaduw een reactie kan oproepen.
Hoe beïnvloeden deze verschillende ervaringen je architectuurpraktijk en creatieve proces?
Van wat ik me kan herinneren, hebben ze Godard, de Franse regisseur, gevraagd naar wat een groot filmmaker maakt? hij zei, om goede films te maken, moet je niet alleen cinema bestuderen. De menselijke expressie heeft meerdere middelen en vormen, je moet ook interesse hebben in andere dingen. Ik zie architectuur als een bredere intellectuele bezigheid in plaats van alleen een technische of geïsoleerde ambacht.
Bij KRAK. richten we ons op het creëren van ruimtes die puur van vorm en rijk aan betekenis zijn.
Deze diverse ervaringen hebben bijgedragen aan mijn ontwikkeling als architect. Het begrijpen hoe oude en traditionele bouwwerken werden gebouwd zonder moderne technologie heeft me geholpen om architectuur te benaderen met een gevoel van respect voor het verleden en tegelijkertijd de grenzen op te zoeken van wat vandaag mogelijk is. Traditionele bouwtechnieken helpen je om de opgebouwde en bewezen kennis uit het verleden te begrijpen. Idealiter zouden we moeten bouwen met materialen die onder onze voeten vandaan komen, omarmend wat de aarde van nature biedt. Ik hoop dat de vooruitgang in de materiaalkunde ons in de toekomst dichter bij dat ideaal zal brengen.
Elk gebouw heeft zijn eigen identiteit en zijn eigen ritme, en deze andere disciplines helpen me om ruimtes te creëren die levend aanvoelen, waar elk oppervlak en elke schaduw een reactie kan oproepen. Uiteindelijk is architectuur een menselijke expressie, een manier voor ons mensen om hier ons teken achter te laten, ik zie architectuur als een multidimensionaal canvas, en deze diverse ervaringen verrijken de synthese van elk project.
Welke visie had u voor het bureau en hoe wilt u het onderscheiden van andere architectenbureaus?
Het oprichten van KRAK. was geen idee maar een noodzaak, om mijn ideeën op papier te kunnen uitdrukken had ik de vrijheid van een eigen praktijk nodig. Architectuur kan soms losstaan van de omgeving, ik was "boos" door de algemene praktijk van het zien van copy-paste gebouwen die irrelevant aanvoelden voor hun context, maar meer nog, ik was "hongerig" om ruimtes te ontwerpen, dromen en beeldhouwen die relevant zijn en vooral dialectisch, niet mimetisch.
Het conventionele kan rigide en hard zijn, maar net zoals de bloem groeit uit de barst van een rots, zo onderscheidt ook onze gedurfde en authentieke identiteit zich door de barsten in de rigide omgevingen te omarmen. Om authentiek te zijn moet je iets te zeggen hebben en gedurfd genoeg zijn om het zonder angst te doen, wat er ook gebeurt, van Gogh verkocht één schilderij in zijn leven en Zaha Hadid wachtte 15 jaar voordat haar eerste ontwerp werd gerealiseerd.
Ik streef ernaar gebouwen te ontwerpen die niet alleen efficiënt maar ook tijdloos zijn.
Mijn overtuiging is dat je voor kunst en architectuur met een echte identiteit een interessant karakter moet hebben, door levenservaringen na te streven; het leven zelf; en verbinding met anderen; dit is de brandstof die vorm geeft aan kunst. Het is een intrigerende vraag of iemand die nog nooit op een plein heeft gespeeld, in staat is om er een te ontwerpen?
Bij KRAK. richten we ons op het creëren van ruimtes die puur van vorm en rijk aan betekenis zijn. Het gaat om het ontwerpen van gebouwen die in harmonie zijn met de natuur en waarin de menselijke ziel centraal staat, gebouwen die niet alleen efficiënt en mooi zijn maar ook emotioneel en cultureel resoneren. Ons doel is dat de gebouwen horen bij zowel de mensen die erin wonen als bij de landschappen waaruit ze voortkomen.
