Ruimtes creëren met visie: een interview met Konstantinos Stathopoulos, de oprichter van KRAK. Architects

Over de oprichter

Konstantinos Stathopoulos is een ervaren Griekse architect en heeft aan veel workshops meegedaan die helemaal over traditionele bouwtechnieken gingen. Daarnaast werkte hij af en toe als conceptontwerper, assistent-scenograaf en muralist. Van 2015 tot 2017 werkte hij samen met AD architects en liet hij zijn stempel achter op projecten als het "lap pool house", "casa Leone" en "touch of new".

 

De afgelopen jaren heeft hij zijn persoonlijke visie tot uitdrukking gebracht door KRAK. Architects op te richten. Zijn project "Casa Odyssia" heeft veel aandacht gekregen en werd geselecteerd als een van de beste ontwerpen voor de 10e Biënnale van Jonge Griekse Architecten. Het spel van het vormgeven van de omgeving, het oplossen van problemen en het creëren is wat hem nog steeds gemotiveerd en enthousiast houdt voor architectuur.

Het gaat om respect voor de locatie, inzicht in het lokale klimaat en het werken met materialen die op een mooie manier verouderen.

Interview

 

Je project "Casa Odyssia" heeft veel aandacht gekregen.
Wat is de architecturale filosofie van KRAK. Architects?

Casa Odyssia wil zijn gebruikers, als moderne Odysseus, ontvangen, zoals de rotsen die uit het woeste landschap oprijzen, als een "ankerplaats", een plek van rust, meditatie, gastvrijheid, een reddingsvlot uit het stadsleven. Het inspireert de gebruiker in de zoektocht naar zijn eigen Ithaca ... alleen dan worden de betonblokken omgevormd tot een huis met ruimtelijke kwaliteiten, met reden en met dromen.

 

Ik geloof in het creëren van ruimtes die diep verbonden zijn met hun context en emotioneel resoneren. Architectuur gaat voor mij niet alleen over vorm en functie, maar ook over het vertellen van verhalen. Ik ben opgegroeid met een vader die archeoloog was, zijn mythen waren mijn sprookjes en vormden altijd een bron van inspiratie. De meeste van mijn ontwerpen beginnen daar niet, maar worden achteraf gefilterd met dit conceptuele instrument. Het is een intellectuele handeling die meer diepgang geeft aan het proces, een manier om het verleden te eren en tegelijkertijd iets nieuws te bieden.

De menselijke expressie kent meerdere middelen en vormen.

Hoe is je kijk op duurzaamheid veranderd en hoe pas je die nu toe in je projecten?

In de loop der tijd ben ik gaan beseffen dat echte duurzaamheid meer geworteld is in de lokale omgeving dan in puur technische oplossingen. Niet elk zaadje kan in dezelfde grond gedijen; het gaat om respect voor de locatie, inzicht in het lokale klimaat en het werken met materialen die op een mooie manier verouderen.

Een ander aspect dat vaak over het hoofd wordt gezien, is 'schoonheid'. Een gebouw leeft langer dan wij, dus als de volgende generaties het niet willen slopen, is het duurzamer dan een 'lelijk' gebouw dat op papier aan bepaalde normen voldoet. Esthetiek wordt op zijn manier een essentiële maatstaf voor duurzaamheid, een duurzame parameter.

 

Ik streef ernaar om gebouwen te ontwerpen die niet alleen efficiënt zijn, maar ook tijdloos. Of het nu gaat om het benutten van natuurlijk licht en ventilatie, het gebruik van lokaal geproduceerde materialen of het integreren van het gebouw in zijn natuurlijke omgeving, duurzaamheid gaat voor mij over het creëren van veerkracht op de lange termijn en het bevorderen van een harmonieuze relatie met de natuur. Het is echt een holistische benadering.

Elk gebouw heeft zijn eigen identiteit en zijn eigen ritme, en deze andere disciplines helpen me om ruimtes te creëren die levendig aanvoelen, waar elk oppervlak en elke schaduw een reactie kan oproepen.

Hoe beïnvloeden deze verschillende ervaringen je architectuurpraktijk en creatieve proces?

Voor zover ik me kan herinneren, hebben ze Godard, de Franse regisseur, gevraagd wat een goede filmmaker maakt. Hij zei dat je, om goede films te maken, niet alleen film moet studeren. Menselijke expressie kent meerdere middelen en vormen, je moet ook interesse hebben in andere dingen. Ik zie architectuur als een bredere intellectuele bezigheid in plaats van alleen een technisch of geïsoleerd ambacht.

 

Bij KRAK. richten we ons op het creëren van ruimtes die puur van vorm en rijk aan betekenis zijn.

Deze diverse ervaringen zijn essentieel geweest voor mijn ontwikkeling als architect. Door te begrijpen hoe oude en traditionele bouwwerken zonder moderne technologie werden gebouwd, kon ik architectuur benaderen met respect voor het verleden en tegelijkertijd de grenzen van wat vandaag de dag mogelijk is verleggen. Traditionele bouwtechnieken helpen je om de opgebouwde en bewezen kennis uit het verleden te begrijpen. Idealiter zouden we moeten bouwen met materialen die onder onze voeten liggen, en gebruikmaken van wat de aarde van nature biedt. Ik hoop dat de vooruitgang in de materiaalkunde ons in de toekomst dichter bij dat ideaal zal brengen.

 

Elk gebouw heeft zijn eigen identiteit en ritme, en deze andere disciplines helpen me om ruimtes te creëren die levendig aanvoelen, waar elk oppervlak en elke schaduw een reactie kan oproepen. Uiteindelijk is architectuur een menselijke uitdrukking, een manier voor ons mensen om onze stempel hier achter te laten. Ik zie architectuur als een multidimensionaal canvas, en deze diverse ervaringen verrijken de synthese van elk project.

Welke visie had je voor het bureau en hoe wil je het onderscheiden van andere architectenbureaus?

Het oprichten van KRAK. was geen idee, maar een noodzaak. Om mijn ideeën op papier te kunnen zetten, had ik de vrijheid nodig van een eigen bureau. Architectuur kan soms los staan van de omgeving. Ik was "boos" over de gangbare praktijk van gekopieerde gebouwen die niet bij hun context pasten, maar meer nog was ik "hongerig" om te ontwerpen, te dromen en te beeldhouwen, om ruimtes te creëren die relevant en vooral dialectisch zijn, niet mimetisch.

 

Het conventionele kan rigide en hard zijn, maar net zoals een bloem uit een scheur in een rots groeit, onderscheidt ook onze gedurfde en authentieke identiteit zich door de scheuren in de rigide omgevingen te omarmen. Om authentiek te zijn, moet je iets te zeggen hebben en gedurfd genoeg zijn om dat zonder angst te doen, wat er ook gebeurt. Van Gogh verkocht één schilderij in zijn leven en Zaha Hadid moest 15 jaar wachten voordat haar eerste ontwerp werd gerealiseerd.

Ik streef ernaar om gebouwen te ontwerpen die niet alleen efficiënt zijn, maar ook tijdloos.

Ik geloof dat je, om kunst en architectuur met een echte identiteit te maken, een interessant karakter moet hebben door levenservaringen na te jagen, het leven zelf en verbinding met anderen. Dit is de brandstof die kunst vorm geeft. Het is een interessante vraag: kan iemand die nog nooit op een plein heeft gespeeld, er een ontwerpen?

 

Bij KRAK. richten we ons op het creëren van ruimtes die puur van vorm en rijk aan betekenis zijn. Het gaat om het ontwerpen van gebouwen die in harmonie zijn met de natuur en de menselijke ziel centraal stellen, gebouwen die niet alleen efficiënt en mooi zijn, maar ook emotioneel en cultureel resoneren. Ons doel is dat de gebouwen zowel bij de mensen die er wonen als bij het landschap waaruit ze voortkomen, horen.