Architectuur op Rhodos

De geschiedenis van Rhodos gaat terug tot het neolithicum, in 4000 v.Chr. Het eiland is altijd al een aantrekkelijke plek geweest vanwege zijn ligging. 

 

Daardoor is de architectuur van Rhodos een mix van Byzantijnse, Venetiaanse, renaissance- en Ottomaanse stijlen.

Traditionele architectuur

De huizen werden meestal gebouwd met spullen die op het eiland te vinden waren. De binnenkant was vaak mooi versierd, met borduurwerk, stoffen en soms zelfs een speciaal gedeelte van de muur dat 'piatelotichos' (plaatmuur) heet.

 

Het typische plattelandsgezin had een enkele kamer met een ingang aan een van de langere zijden. Deze stijl is in de meeste dorpen op het eiland te vinden.

Ridders van Rhodos

Het eiland werd in 1310 veroverd door de ridders van Rhodos, die de hoofdstad van het eiland in een versterkte stad veranderden door muren te bouwen. Restanten van deze muren zijn nog steeds te zien. Het paleis van de grootmeester, dat in de 14e eeuw werd gebouwd, is een van de meest iconische gebouwen van de ridders. 

 

Als je door de Straat van de Ridders loopt, zie je dat de gebouwen zijn gerestaureerd tot hoe ze er in de middeleeuwen uitzagen. Vroeger waren dit de huizen van de ridders. De Straat van de Ridders is hieronder afgebeeld.

Ottomaanse tijd

In 1522 namen de Ottomanen het eiland over van de ridders en zouden ze het gebied 400 jaar lang beheersen. Ze veranderden de kerken in moskeeën en de grote huizen in privé-herenhuizen. Het bekendste gebouw, de Suleiman-moskee, werd gebouwd op de plek waar vroeger de Kerk van de Apostelen stond, en werd in 1522 ter ere van de sultan gebouwd.

 

De moskee valt op door zijn felroze kleur en de minaret is een opvallende verschijning in de stad.

Italiaanse invloed

Na 400 jaar Ottomaanse overheersing nam Italië de eilanden over en maakte er een kolonie van die ze 'De Italiaanse eilanden van de Egeïsche Zee' noemden.

 

Buiten de middeleeuwse muren vind je door Italianen gebouwde gebouwen zoals het Nationaal Theater en het stadhuis. Openbare ruimtes zoals deze, maar ook bruggen, scholen en sportterreinen werden tijdens het Italiaanse bewind vaak gebruikt om het fascisme en een gevoel van nationaliteit te promoten. 

 

Het doel was om oude monumenten uit het voormalige Romeinse Rijk te laten zien en te restaureren om te laten zien dat Italië een internationale grootmacht was. De Italianen haalden een groep architecten en archeologen naar het eiland om de lokale bevolking de Italiaanse cultuur op te leggen en de Griekse taal en orthodoxe religieuze tradities te verbannen. 

 

Een van die architecten van het fascistische Italië was Florestano di Fausto. Tegenwoordig zijn enkele van zijn werken in Rhodos te zien, zoals het Foro Italico Administratief Centrum in het Mandraki-gebied en de Italian Club, een exclusief gebied voor Italiaanse officieren. 

Kapiteinshuizen

Het dorp Lindos staat ook bekend om zijn zogenaamde "kapiteinshuizen", de huizen van rijke Lindische zeelieden uit de 16e en 17e eeuw. Ze waren vaak versierd met gotische, Byzantijnse of Arabische architectonische kenmerken en hadden een speciale kamer die de "kapiteinskamer" werd genoemd. De binnenplaatsen waren vaak rijkelijk versierd met bloemen en speciale zwart-witte kiezelmozaïeken. Deze worden 'chochlakia' genoemd en gaven soms aan hoeveel schepen de kapitein bezat.