Το νησί της Ρόδου, γνωστό για τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική και τα κάστρα του, είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το μεγαλύτερο των Δωδεκανήσων, και βρίσκεται στο Αιγαίο Πέλαγος. Η Ρόδος κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή (4000 π.Χ.) και, λόγω του μεγέθους και της θέσης της, ήταν διάσημη σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας.
Πρώιμη ιστορία της Ρόδου
Κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής Περιόδου (323 π.Χ. - 33 π.Χ.), το νησί γνώρισε οικονομική και πολιτιστική άνθηση. Ως μία από τις πιο οργανωμένες και σημαντικές περιόδους της αρχαιότητας, η ανάπτυξη και η επέκταση των πόλεων ήταν τεράστια.
Ιστορία της Ρόδου: 0 - 1500 μ.Χ.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το 280 π.Χ., όταν οι πολίτες έχτισαν το μνημειώδες άγαλμα του ελληνικού θεού του ήλιου, του Ήλιου. Είναι πιο γνωστό ως ο Κολοσσός της Ρόδου, ένα από τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου. Είχε ύψος 33 μέτρα και ήταν κατασκευασμένο από γυαλισμένο ορείχαλκο, αλλά κατέρρευσε κατά τη διάρκεια ενός σεισμού το 292 π.Χ. Δυστυχώς, δεν αποκαταστάθηκε ποτέ. Μια άλλη περίοδος ακμής της Ρόδου ήταν κατά τη διάρκεια των δύο αιώνων της «Κυριαρχίας των Ιπποτών» 1300-1522. Έχτισαν και ανακαίνισαν ένα νοσοκομείο, ένα παλάτι, αρκετές εκκλησίες και διάφορα κάστρα. Η Παλιά Πόλη της Ρόδου διατηρεί ακόμα τον μεσαιωνικό της χαρακτήρα με εξαιρετικά παραδείγματα γοτθικής και αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής.