Rhodes's η ιστορία του ξεκινά από τη νεολιθική περίοδο, το 4.000 B.C. Ήταν πάντα ένα επιθυμητό νησί λόγω της θέσης του.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η αρχιτεκτονική της Ρόδου να είναι ένας συνδυασμός βυζαντινών, βενετσιάνικων, αναγεννησιακών και οθωμανικών στυλ.
Παραδοσιακή αρχιτεκτονική
Σε τοπικό επίπεδο, τα σπίτια κατασκευάζονταν συνήθως με τα υλικά που ήταν διαθέσιμα στο νησί. Οι εσωτερικές διακοσμήσεις ήταν συχνά πλούσιες, και συχνά υπάρχουν κεντήματα, υφάσματα, ακόμη και ένα ειδικό τμήμα ορισμένων τοίχων που ονομάζεται "πιατελότιχος" (τοίχος με πλάκες).
Το τυπικό αγροτικό οικογενειακό σπίτι είχε ένα ενιαίο δωμάτιο με είσοδο σε μία από τις μεγαλύτερες πλευρές. Αυτό το στυλ μπορεί να βρεθεί στα περισσότερα χωριά του νησιού.
Ιππότες της Ρόδου
Το νησί κατακτήθηκε το 1310 από τους Ιππότες της Ρόδου, οι οποίοι μετέτρεψαν την πρωτεύουσα του νησιού σε μια οχυρωμένη πόλη χτίζοντας τα τείχη. Απομεινάρια αυτών των τειχών μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα και σήμερα. Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, το οποίο κατασκευάστηκε τον 14ο αιώνα, είναι ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια των Ιπποτών.
Αν περπατούσατε στην Οδό των Ιπποτών, τα κτίρια έχουν αποκατασταθεί όπως έμοιαζαν στο Μεσαίωνα. Σε περασμένες εποχές, αυτά ήταν τα σπίτια των Ιπποτών. Η Οδός των Ιπποτών απεικονίζεται παρακάτω.
Οθωμανική εποχή
Το 1522, οι Οθωμανοί πήραν τον έλεγχο του νησιού από τους Ιππότες και θα ελέγχουν την περιοχή για 400 χρόνια. Μετέτρεψαν τις εκκλησίες σε τζαμιά και τα μεγάλα σπίτια σε ιδιωτικές επαύλεις. Το πιο γνωστό κτίριο, το τζαμί του Σουλεϊμάν, χτίστηκε στη θέση που ήταν προηγουμένως η εκκλησία των Αποστόλων, και έγινε προς τιμήν του σουλτάνου το 1522.
Είναι χαρακτηριστικό για το έντονο ροζ χρώμα του, και ο μιναρές του έχει μια ξεχωριστή παρουσία στην πόλη.
Ιταλική επιρροή
Η Ιταλία κατέλαβε τα νησιά μετά από 400 χρόνια οθωμανικού ελέγχου και δημιούργησε μια αποικία την οποία έκανε γνωστή ως "Ιταλική Νησιά του Αιγαίου."
Έξω από τα μεσαιωνικά τείχη, θα βρείτε κτίρια ιταλικής κατασκευής, όπως το Εθνικό Θέατρο και το Δημαρχείο. Δημόσιοι χώροι όπως αυτοί, αλλά και γέφυρες, σχολεία και αθλητικοί χώροι, χρησιμοποιήθηκαν συχνά κατά τη διάρκεια της ιταλικής κυριαρχίας για την προώθηση του φασισμού και της αίσθησης της εθνικότητας.
Ο στόχος ήταν να αναδειχθούν και να αποκατασταθούν παλιά μνημεία από την πρώην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για να δείξουν ότι η Ιταλία ήταν μια διεθνής δύναμη. Οι Ιταλοί έφεραν μια ομάδα αρχιτεκτόνων και αρχαιολόγων που ήρθαν να επιβάλουν την ιταλική κουλτούρα στους ντόπιους και να εξορίσουν την ελληνική γλώσσα και την Ορθόδοξες θρησκευτικές παραδόσεις.
Ένας τέτοιος αρχιτέκτονας της φασιστικής Ιταλίας ήταν ο Florestano di Fausto. Σήμερα στη Ρόδο, μερικά από τα έργα του περιλαμβάνουν το διοικητικό κέντρο Foro Italico στην περιοχή του Μανδρακίου και την Ιταλική Λέσχη, έναν χώρο αποκλειστικά για τους Ιταλούς αξιωματικούς.
Σπίτια του καπετάνιου
Το χωριό Λίνδος είναι επίσης γνωστή για τα λεγόμενα "σπίτια του καπετάνιου", τα οποία ήταν σπίτια πλούσιων Λινδιανών ναυτικών του 16ου και 17ου αιώνα. Συχνά ήταν διακοσμημένα με γοτθικά, βυζαντινά ή αραβικά αρχιτεκτονικά στοιχεία και είχαν ένα ειδικό δωμάτιο που ονομαζόταν "δωμάτιο του καπετάνιου ". Οι αυλές ήταν συχνά πλούσιες με λουλούδια και ειδικά ψηφιδωτά με ασπρόμαυρο βότσαλο. Ονομάζονται "τσοχλάκια" και μερικές φορές έδειχναν πόσα πλοία είχε ο καπετάνιος.
